فرهنگی |#9b59b6

فرهنگی

عزت الله مهرآوران بازیگر باسابقه تئاتر، سینما و تلویزیون شب گذشته بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت.

حرف آخر،   عزت الله مهرآوران بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون شب گذشته جمعه ۱۶ مهرماه پس از چند روز ابتلا به کرونا در بیمارستان آتیه درگذشت.

مهرآوران جزو هنرمندانی بود که هر ۲ دوز واکسن خود را از طریق موسسه هنرمندان پیشکسوت تزریق کرده بود اما با این حال از روز چهارم مهر به واسطه عوارض ابتلا به کرونا در بیمارستان بستری شد.

هژیر مهرآوران فرزند این بازیگر پیشکسوت در گفتگو با مهر درگذشت این بازیگر باسابقه و مطرح را تایید کرده است.

عزت‌الله مهرآوران در طول چند دهه فعالیت هنری هم بر صحنه تئاتر حضور داشته است و هم در سینما و تلویزیون. او در سینما با کارگردانان مختلفی چون رضا عطاران، محمدرضا هنرمند و ابراهیم حاتمی کیا همکاری داشته است که می‌توان به «آژانس شیشه‌ای»، «مومیایی» و «خوابم می‌آد» اشاره کرد.

مهرآوران همچنین در سریال‌های مختلفی در فضای کمدی و ملودرام به ایفای نقش پرداخته و نقش‌های به یادماندنی از خود به جای گذاشته است که از جمله آنها می‌توان به سریال «لیسانسه‌ها»، «دزد و پلیس»، «وضعیت سفید» و… اشاره کرد.

مهرآوران در سریال‌های خانگی همچون «هیولا» و «می‌خواهم زنده بمانم» نیز به نقش آفرینی پرداخته بود و «ساخت ایران ۳» از آخرین پروژه‌های سریالی او بود.

خبرگزاری مهر درگذشت این هنرمند را به خانواده مهرآوران و جامعه هنری تسلیت می‌گوید.

شقایق دهقان در برنامه «کافه آپاراتِ» فریدون جیرانی از آرزویش برای نویسندگی و تاثیر مهراب قاسم‌خانی، همسر سابقش بر این آرزو گفت.

حرف آخر،  شقایق دهقان، بازیگر شناخته‌شده مهمان برنامه «کافه آپاراتِ» فریدون جیرانی شد.

او در این مورد که همیشه نویسندگی را به اندازه بازیگری و حتی بیشتر از آن دوست داشته است، گفت: «مقداری تنبلی خودم هم هست اما همواره بازیگری برایم راه آسان‌تری بوده است. همیشه دلم می‌خواسته نویسنده باشم ولی همیشه بازیگر بوده‌ام.»  

او در مورد سهم مهراب قاسم‌خانی، نویسنده و همسر سابقش در شکل‌گیری این علاقه و پرورش آن هم گفت: «قطعا وقتی با گروهی کار می‌کنید و کسی کنارتان است که دائم در حال نوشتن و نویسندگی و این‌هاست بر روی شما هم تاثیر می‌گذارد اما این آخری‌ها به مشکل خوردیم. آدم وقتی پیر می‌شود، آستانه تحملش پایین می‌آید و مهراب قاسم‌خانی همیشه رئیس بود و مافوق بود و بالاتر بود و دیگر به جایی رسیده بود که گفتم خدایا اگر بخواهم الان شروع به نوشتن کنم کارم به چالش می‌کشد و اصلا ولش کن و نمی‌خواهد.»  

دهقان در جواب سوال فریدون جیرانی که آیا همچنان با مهراب قاسم‌خانی زندگی می‌کند از متارکه‌ای که دو سال و نیم پیش صورت گرفته است خبر داد و گفت: «الان دوباره دارم تلاشم را می‌کنم و اگر شروع به نوشتن کنم و به نویسندگی وصل شوم خیلی از نقش‌هایی را که الان بازی می‌کنم بازی نخواهم کرد ولی نمی‌دانم چرا آدم‌ها برای رسیدن به آرزوهایشان این قدر تنبلند و همت نمی‌کنند.»  

حرف آخر،  آخرین محرم قرن چهاردهمِ هجری شمسی، در حالی آغاز گشته که سایه ی پاندمی کرونا بر جهان سایه افکنده و با این دغدغه، صیانت از سلامت خود و عزیزانمان، به حکم عقل لازم و ضروری شده است. بانیانِ هیات بانوی آب که چندسالی ست در مسیر معرفت و اندیشه حسینی گام بر میدارند بر آن شدند تا امسال مراسمی متفاوت برپا کنند. لذا با حفظ شکوه و حرمت ایام سوگواری و رعایت حق سلامتی مخاطبان، اقدام به برگزاری مراسم ویژه این شبها به صورت مجازی از طریقِ صفحه ی هیات بانوی آب در اینستاگرام کرده اند.
و به جهت پاسداشت سیره ی اهل بیت در حمایت از آسیب دیدگانِ این بلای بزرگ، تصمیم بر آن است تا با همتِ همراهانِ خَیر، دربین تعدادی از خانواده های محروم شهر رشت، بسته های معیشتی، توزیع گردد.
باشد که همگان در کشتی نجات حسینی، مسیر رستگاری را بپیماییم. آمین.

حرف آخر ، اولین موزه مجازی برای افراد بستری در بیمارستان‌های کانادا، با هدف کمک به بیماران برای بهبودی سریع‌تر آغاز به کار کرده ا ست.

موزه ایلومین‌آرت (Illuminart) با همکاری موزه هنرهای زیبای مونترال شرایطی را برای بیماران خلق می کند تا از تماشای آثار هنری لذت برند.

به گزارش هفته نامه انگلیسی زبان نشنال هرالد، موزه ایلومین‌آرت آثار برگزیده از موزه کانادایی مونترال را در فضایی مجازی به نمایش می گذارد. بیماران بستری در بیمارستان ها بسته به سیستم های مورد استفاده همچون تبلت، تلویزیون، نمایش تصویر روی دیوار و عینک واقعیت مجازی می توانند از این آثار بهره مند شوند.

هدف از این طرح، کمک به بیماران و کارکنان بیمارستان هاست تا با هنر مجازی، فضایی واقعی به آنها القا شود. بنیاد استاوروس نیارکوس (Stavros Niarchos) از این طرح و طرح های دیگر از جمله ایجاد «آکواریوم مجازی» در بیمارستان های فرانسه و یونان حمایت کرده است. این بنیاد همچنین حامی بنیاد آنوک (Anouk) در ارائه هنر به بیمارستان ها از طریق آثار هنری تولید شده با همکاری هنرمندان، بیماران و کادر پزشکی است.

حرف آخر ، تهیه‌کننده مجموعه تلویزیونی «نفوذ» گفت: این سریال از اول مهر ۹۹ در قالب ۴۲ قسمت از شبکه یک سیما پخش می‌شود.

محسن علی‌اکبری تهیه کننده مجموعه تلویزیونی «نفوذ» گفت: حدود ۱۰ روز است که گروه تولید در شمال کشور و چالوس مشغول تصویربرداری هستند. یکی از این لوکیشن‌ها غار است که محل مخفی کردن اسلحه‌ها قبل از انقلاب توسط نیروهای انقلابی بوده است.

او  با اشاره به زمان پخش این سریال نیز ادامه داد: این سریال از اول مهرماه ۹۹ تا ۱۳ آبان ماه به صورت هر شبه از شبکه یک سیما در قالب ۴۲ قسمت پخش خواهد شد.

این تهیه کننده همچنین بیان داشت: از شنبه با ورود بازیگران خارجی وارد لوکیشن سایت کبکان می‌شویم و یک ماه در آنجا تصویربرداری خواهیم داشت. لوکیشن سایت کبکان در شمال کشور و منطقه چالوس قرار دارد که یک پلاتوی بسیار بزرگ است و نزدیک به دو هزار متر مساحت دارد.

وی درباره حضور بازیگران جدید در این سریال نیز گفت: تا پایان تصویربرداری بازیگر ایرانی جدیدی به سریال اضافه نخواهند شد و همه  بازیگرها همان بازیگران قبلی هستند. جلیل فرجاد، علیرام نورایی، صالح میرزا آقایی، ‌کیمیا اکرمی، ‌یلدا افشاری نیا در سکانس‌های فعلی حضور دارند.

فیلیپ ساترکین (مایکل مترینکو)، سامی بابو (چارلز جونز) از بازیگران خارجی این سریال هستند.

شهلا ریاحی درگذشت

حرف آخر ، شهلا ریاحی، هنرپیشه سینما و تلویزیون و اولین کارگردان زن ایران امروز (چهارشنبه، یازدهم دی) در سن نودوسه‌سالگی زندگی فانی دامن از دنیای خاکی برکشید.

فرزند این هنرمند صبح امروز در گفت وگو با خبرنگاران درگذشت وی را تاکید کرد. شهلا ریاحی (با اسم اصلی قدرت‌زمان وفادوست) در ۱۷ بهمن ۱۳۰۵ در تهران به دنیا آمد. او تحصیلات خود را تا مقطع سیکل ادامه داد و در ۱۷سالگی، بنا به خواست و راهنمایی همسرش اسماعیل ریاحی به صحنه تئاتر تهران راه یافت.

در نخستین بازی‌اش که برگرفته از نمایشنامه‌ای با عنوان سیاست هارون‌الرشید بود، نقش اول را به‌گونه‌ای ایفا کرد که با استقبال بسیاری مواجه شد و بازی در این اثر باعث شد بعدها به‌عنوان یک بازیگر سرشناس موردتوجه قرار گیرد. او سینمای حرفه‌ای را سال ۱۳۳۰ با فیلم خواب‌های طلایی به کارگردانی معزالدیوان فکری تجربه کرد. ریاحی سال ۱۳۳۵ فیلم مرجان را کارگردانی کرد و به این ترتیب نام اولین زن کارگردان سینمای ایران را به خود اختصاص داد.

وی گوینده رادیو و تلویزیون، مجری برنامه‌های کودک تلویزیون بود. شهلا ریاحی هنرپیشه صدا و دوبلور بود و فیلم‌های زیاد ایرانی و خارجی را دوبله کرد از جمله فیلم‌های معروفی چون دلیجان آتش و بربادرفته. وی در کنار بزرگانی همچون حسین عرفانی، منوچهر نوذری، احمد رسول زاده، ولی‌الله مؤمنی، نصرالله مدقالچی به کار دوبله پرداخت.

از این هنرمند عرصه نمایش، ۸ آذر ۱۳۹۴ و هم‌زمان با آغاز نمایش فیلم سینمایی شیفت شب به کارگردانی نیکی کریمی به‌عنوان نخستین کارگردان زن سینما تجلیل شد. شهلا ریاحی در حدود ۷۰ فیلم سینمایی نقش‌آفرینی کرد. از آثار ماندگار وی می‌توان دلشدگان، گلنار، مرگ پلنگ، چشم عقاب، فرار از جهنم، تحفه هند، رویای نیمه‌شب تابستان و بچه‌های طلاق را نام برد.

حرف آخر ، آناهیتا قبائیان که قرار است به‌زودی نشان شوالیه فرهنگ و هنر فرانسه را دریافت کند می‌گوید که وقتی نامه اهدای این نشان برایش ارسال شد، قصد نداشته پاکت را باز کند و به طور اتفاقی از این موضوع خبردار شده است!

قرار است نشان شوالیه هنر و ادب کشور فرانسه اوایل سال ۲۰۲۰ میلادی به آناهیتا قبائیان ـ مدیر گالری راه ابریشم ـ اهدا شود.

پیشتر در ایران شخصیت‌هایی چون محمدرضا شجریان (خواننده)، دکتر حسابی، عباس کیارستمی (کارگردان و عکاس)، داریوش شایگان (نویسنده و شاعر بود)، لیلا حاتمی (بازیگر)، یدالله رویایی (شاعر)، شهرام ناظری (خواننده)، محسن مخملباف (کارگردان)، پری صابری (کارگردان تئاتر و نمایشنامه‌نویس)، اصغر فرهادی (کارگردان) و محمدعلی سپانلو (شاعر و مترجم ایرانی) نشان شوالیه را دریافت کرده‌اند.

قبائیان نزدیک به دو دهه است که گالری راه ابریشم را تأسیس کرده و در این گالری بیشتر از همه به آثار هنری عکاسی پرداخته است. خبرنگار ایسنا پیش از اهدای نشان شوالیه به این گالری‌دار، با او گفت‌وگو کرده است تا علت را جویا شود.

این فعال فرهنگی می‌گوید: کشور فرانسه این مدال را به دلیل فعالیت‌هایی که آن شخص خاص در زمینه هنر یا ادبیات انجام داده است، اهدا می‌کند؛ البته من نمی‌دانم به چه دلیل و در چه مرحله‌ای تصمیم گرفته‌اند که این مدال را به من اهدا کنند. ولی در ۱۸ سالی که گالری راه ابریشم در حال فعالیت است و همانگونه که از اسم آن برمی‌آید، قصد داشته‌ایم فعالیتی در جهت تعامل ایران و کشورهایی مانند فرانسه داشته باشیم؛ چراکه من تحصیلاتم را در فرانسه گذارنده‌ام و مدت زمان زیادی هم در آنجا زندگی کرده‌ام.

قبائیان ادامه می‌دهد: در طول این سال‌ها قصد داشته‌ام هنر ایران را به دنیا معرفی کنم و از طرفی بتوانم به جوان‌ترها اتفاقات هنری که در کشور پیشرویی مانند فرانسه رخ می‌دهد را معرفی کنم؛ به همین دلیل نمایشگاه‌هایی را در طول این سال‌ها به طور دائم در فرانسه برگزار کرده‌ایم؛ به عنوان نمونه در سال ۲۰۱۷ نمایشگاهی با عنوان «ایران، سال ۳۸» را به همراه نیوشا توکلیان در یک فستیوال عکاسی برگزار کردیم. این نمایشگاه از یک طرف اشاره‌ای به سی‌وهشتیمن سال پیروزی انقلاب بود؛ چون عکس‌ها را از سال‌های اول انقلاب شروع می‌کردیم و هم اینکه اشاره‌ای به ابتدای عکاسی معاصر بود که همزمان با انقلاب به صورت فعال شروع شد.

او می‌گوید که تمامی نمایشگاه‌هایی که در طول این سال‌ها در خارج یا داخل از ایران برگزار کرده‌اند باعث شده که فرانسه این مدال را به او نیز اهدا کند. در خود فرانسه این مدال را به افرادی می‌دهند که در زمینه فرهنگ و هنر خود فرانسه فعالیت دارند، درخصوص کشورهای دیگر نیز کسانی را انتخاب می‌کنند که بیشتر فعالیت داشته یا حداقل به نظر آنها اینگونه بوده است. از طرفی مجلات و یا روزنامه‌های مختلف در فرانسه درباره نمایشگاه‌هایی که در آنجا برگزار کرده‌اند نوشته‌اند و این امر در معرفی آنها موثر بوده است.

این گالری‌دار اظهار می‌کند که «البته ما بیشتر آثار هنری کشور را به خارج از ایران معرفی کرده‌ایم؛ چون برگزاری نمایشگاه از آثار هنری مثلا فرانسوی‌ها در ایران به دلایل مختلفی کار مشکل‌تری است.»

از او سوال می‌کنیم که آیا خودش نیز فعالیت عکاسی داشته است؟ می‌گوید: من دکترای تاریخ و کارشناسی ارشد کامپیوتر در زمینه علوم اجتماعی دارم؛ البته همیشه به عکاسی علاقه داشته‌ام و اعتقادم این بوده که باید هنر و عکاسی ایران را بیشتر و بهتر به دنیا معرفی کرد. ۱۸ سال پیش به پیشنهاد عباس کیارستمی تصمیم گرفتم این گالری را به صورت تخصصی در زمینه عکاسی تأسیس کنم.

قبائیان در پایان در پاسخ به اینکه چگونه خبر اهدای این نشان را به او اعلام کردند؟ با خنده بیان می‌کند که ماجرای بامزه‌ای دارد و سپس ادامه می‌دهد: من در دفتری نشسته بودم و کیارش قویدل که با من همکاری می‌کند، پس از یک نمایشگاه سنگین پاکتی را به من داد. من هم طبق معمول گفتم «آخه این کاغذ چیه؟ اینها هم حوصله دارند تا کارت ما را می‌گیرند صد تا نامه می‌فرستند، این کاغذها هم هدر می‌رود و این همه چوب را خراب می‌کنند. آخر این چه وضعش است؟ به جای یک ایمیل بزنند ...»؛ خلاصه کلی درباره اینکه چرا این همه برای ما تبلیغ می‌فرستند، غر زدم. در نهایت پاکت را باز کردم تا ببینم چیست و بعد آن را دور بیندازم. ولی دیدم که وزیر فرهنگ فرانسه نوشته که «خانم قبائیان من مفتخرم که به شما نشان شوالیه هنر و ادبیات را اهدا کنم.»

زمانی که این نامه را می‌خواندم چشمانم گرد و گردتر می‌شد ولی در نهایت باورم شد که این نشان را به من داده‌اند.

حرف آخر ، پایگاه خبری «لایو ساینس» به مناسبت نزدیک شدن به پایان سال ۲۰۱۹، فهرستی از  ۱۰ اکتشاف برتر حوزه باستان‌شناسی سال ۲۰۱۹ منتشر کرده است.

بنا بر این گزارش، انباری از مومیایی‌های کاهنان مصر باستان،‌ دیواری عظیم در غرب ایران و کلان‌شهر باستانی واقع در فلسطین اشغالی فقط تعداد کمی از اکتشافات‌ حیرت‌آور حوزه باستان‌شناسی در سال ۲۰۱۹ هستند. در ادامه فهرستی مختصر از بزرگترین اکتشافات حوزه باستان‌شناسی سال ۲۰۱۹ را مشاهده می‌کنید:

کشف گورستان ۱۷۰۰ ساله رومی

اکتشاف‌های سال ۲۰۱۹ با کشف یک گورستان ۱۷۰۰ ساله رومی در روستایی واقع در  «سافک» یکی از شهرستان‌های انگلستان آغاز شد. باستان‌شناسان در این مکان به بقایای ۱۷ اسکلت که سرهایشان از تنشان جدا شده و در میانه پاهایشان قرار داده شده بود، برخوردند. به نظر می‌رسد سرهای این اجساد پس از مرگشان از تنشان جدا شده‌اند.

هیچ بنای یادبود مخصوصی در کنار استخوان‌های این افراد یافت نشد. علت دقیق نحوه قراردادن اجساد این افراد هنوز مشخص نیست. یک فرضیه آن است که در گذشته مردم فکر می‌کردند سر، ظرف روح است و برای رها کردن روح باید سر را از بدن جدا کرد.

رنگین‌ترین مقبره کشف‌شده مصری 

یک تیم محقق از مؤسسه مصر شناسی چک‌واسلواکی در جریان کاوشی برای کشف مجموعه تدفینی «جدکارع ایسسی»- فرعون دودمان پنجم مصر باستان -  به مقبره‌ای رنگ‌آمیزی شده متعلق به فردی عالی رتبه دوران پادشاهی کهن مصر برخوردند. اعضای این تیم تحقیقاتی پس از عبور از تونل‌های باریکی که به مجموعه‌ای از اتاق‌ها منتهی می‌شد، به نوشته‌های «‌هیروگلیفی» برخوردند که بر روی دیوارهای مقبره نقش بسته بود که نشان می‌داد مردی به نام « Khuwy»‌ در این مقبره دفن شده است. نوشته‌های «‌هیروگلیبف» این مقبره همچنین به منسب و القاب مختلف این فرد اشاره کرده بود. بر روی دیوارهای این مقبره در کنار نوشته‌های «هیروگلیف» نقاشی‌های رنگارنگی وجود داشت که پس از گذشت ۴,۳۰۰ هنوز سالم باقی مانده‌اند. یکی از این نقاشی‌های دیواری خود «Khuwy» را درحالی به تصویر می‌کشد که پشت میزی مملو از میوه، نوشیدنی و انواع پیشکش‌ها نشسته است. به نظر می‌رسد این میوه‌ها و نوشیدنی‌ها نمادی از نیازهای صاحب مقبره در دنیای پس از مرگ باشد. به‌گفته سرپرست این تیم باستان‌شناسی،‌ صحنه‌های نقاشی‌شده این مقبره بسیار غیرمعمول هستند. کیفیت بالای نقاشی‌های دیواری این مقبره و شباهت طراحی آن به هرم «جدکارع»  نشان می‌دهد مالک این مقبره، مقام مهمی را در دربار سلطنتی مصر باستان داشته است.

کشف جمجمه انسان‌های خردمند در یونان 

 باستان‌شناسان جمجمه‌ای ۲۱۰,۰۰۰ ساله در غاری واقع در جنوب یونان کشف کردند که به «انسان‌های خردمند» تعلق دارد. محققان معتقدند جمجمه‌ای که در این غار کشف شده است،‌ قدیمی‌ترین نمونه از جمجمه یک «‌انسان خردمند» ‌است که تاکنون در جایی خارج از آفریقا پیدا شده است. بر اساس این اکتشاف می‌توان نتیجه رفت انسان‌های امروزی گذشته بسیار زودتر از آنکه پیشتر تصور می‌شد آفریقا را ترک کرده بودند.

اکتشاف بزرگ در «دره‌ی پادشاهان»

در یازدهم اکتبر سال ۲۰۱۹،‌ باستان‌شناسان از مجموعه‌ای اکتشاف در «دره‌ی پادشاهان» جایی که اشراف‌زادگان و اعضای خاندان سلطنتی مصر باستان حدود ۳۰۰۰ سال پیش در آن دفن شده‌اند، ‌خبر دادند. بقایای دو مومیایی و ‌تعدادی کارگاه و انبار، نتایج کاوش‌های باستان‌شناسان مصری در این منطقه بودند. باستان‌شناسان به محوطه‌ای ۵ متری در نزدیکی این مجموعه کارگاه‌ها برخورند که به عنوان انباری برای نگهداری ابزار و لوازم مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

در این بین چندین بنای مختلف که برای پخت نان، ساخت ظروف سفالین و ذخیره آب مورد استفاده قرار می‌گرفتند نیز کشف شده است. دو حلقه که بر روی یکی از آن‌ها نام «آمن هوتپ سوم» حکاکی شده است و حلقه دیگری که احتمالا به ملکه تعلق داشته نیز کشف شد. مقبره «آمن هوتب سوم»‌ در بخش غربی این دره واقع شده است.

در بخش شرقی دره پادشاهان  و در نزدیکی مقبره «رامسس سوم» نیز ۱۰ تکه سفالین که نوشته‌هایی به خط «هیروگلیف» بر روی آن نقش بسته است، کشف شد.

کشف بقایای ۴۰ کلبه کوچک متعلق به  ۳,۳۰۰  سال گذشته که در نزدیکی مقبره «رامسس هفتم»‌ قرار دارند و به عنوان انباری برای نگهداری ابزار مورد استفاده قرار می‌گرفتند نیز از دیگر نتایج  این تیم تحقیقات باستان‌شناسی است.

همچنین اکتشافات بیشتری در نزدیکی مقبره «حتشپسوت» - فرعون زن -  رخ داد. بقایای دو مومیایی زن و تعدادی مجسمه‌ که به شکل انسان ساخته شده‌اند در این مکان کشف شدند.

کلان‌شهر متعلق به عصر برنز 

این کلان‌شهر ۵ هزار ساله که  به اوایل عصر برنز تعلق دارد، در منطقه‌ای واقع در سرزمین‌های اشغالی فلسطین کشف شد. این شهر ۶۵۰ هزار مترمربعی زمانی خانه حدود ۶۰۰۰ نفر بوده و  شامل استحکامات، یک معبد مذهبی و قبرستان می‌شود.  میلیون‌ها تکه ظروف سفالین و سنگی در کنار بقیای یک معبد عظیم مملو از استخوان حیوانات سوزانده شده و مجسمه‌های کوچک سفالین در این شهر باستانی کشف شد. یکی از مجسمه‌های کشف شده به شکل انسانی ساخته شده که اثر مُهر بر روی سرش دیده می‌شود و دست‌هایش را رو به آسمان بالا برده است.

 جاده دوران «پونتیوس پیلاطس» 

باستان‌شناسان در سال ۲۰۱۹ به شواهدی دست‌ یافتند که نشان می‌داد «پونتیوس پیلاطس» - والی «یهودیه»‌ که بیشتر برای محاکمه عیسی مسیح شهرت دارد – خیابانی عظیم در «اورشلیم» بنا کرده که طولش به ۶۰۰ هزار متر می‌رسید. این خیابان قصری به نام «برکه سلوان»  را که مسافران می‌توانستند با توقف در آنجا استراحت کنند و از آب تازه استفاده کنند، به  «کوه معبد» متصل می‌کرده است.

محققان معتقدند این جاده به دستور «پیلاطس» ساخته شده است؛ چرا که سکه‌هایی که زیر این خیابان‌ کشف شده است به ۳۰ الی ۳۱ میلای یعنی زمانی که «‌پیلاطس»‌ والی «یهودیه» ‌بود تعلق  دارند.

انباری از تابوت کاهنان

۳۰ تابوت رنگین چوبی درحالی در «‌دره پادشاهان» کشف شدند که مومیایی چندین مرد، زن و کودک در آن‌ها قرار داشتند. باستان‌شناسان معتقدند این تابوت‌های سه‌هزارساله به اعضای خانواده یک کاهن بلندمرتبه تعلق دارند.

با این که تابوت‌ها برای مدت طولانی دفن شده بودند، اما تصاویر رنگی پرندگان و گل‌هایی که بر روی تابوت‌ها نقاشی شده‌، هنوز سالم باقی مانده‌اند. شواهد حاکی از آن است که  نقاشی‌های روی تابوت‌ متعلق به یک کودک، ناتمام باقی مانده است.

این تابوت‌ها در شهر الاقصر در جنوب کشور مصر کشف شده است و بزرگترین کشف در نوع خود در یک قرن اخیر محسوب می‌شود.

باستان‌شناسان مصری از این اکتشاف به عنوان «انبار کاهنان» ‌یاد می‌کنند.

کشف بزرگ بریتانیا 

اکتشاف قبر ۲۲۰۰ ساله یک مرد حدودا ۴۰ ساله به همراه سپری برنزی و بقایای یک ارابه و دو اسب به عنوان یکی از مهم‌ترین اکتشاف‌های باستان‌شناسی بریتانیا شناخته می‌شود که تاکنون رخ داده است. بقایای چند بچه خوک که به عنوان بخشی از مراسم تشریفاتی تدفین قربانی شده‌ بودند و تعدادی اثر باستانی مخصوص مقبره از جمله یک سنجاق‌سینه نیز در این محل از زیر خاک بیرون کشیده شد.

همچنین ارابه‌ای که همراه این جنگجو کشف شده، ‌نخستین ارابه در نوع خود محسوب می‌شود که تاکنون در این منطقه از بریتانیا کشف‌ شده است.

باستان‌شناسان معتقدند قدمت این مقبره به ۳۲۰ تا ۱۷۴ پیش از میلاد زمانی که قبیله «سلت‌ها» بر جزایر بریتانیا حکم‌فرمایی می‌کردند، بازمی‌گردد.

سپر ۲,۲۰۰ ساله متعلق به جنگجوی عصر آهن چندی پیش با موفقیت مرمت شد و «یورک‌شایر پست» از آن به عنوان «مهم‌ترین اثر باستانی مربوط به «سلت‌ها» که در هزاره اخیر در بریتانیا کشف شده»‌، یاد کرد.

دیوار عظیم

باستان شناسان با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای بقایای یک دیوار سنگی را در غرب ایران به طول ۱۱۵ کیلومتر (۷۱ مایل) شناسایی کردند.

بقایای این دیوار در منطقه سر پل ذهاب در غرب ایران شناسایی شده و شامل یک میلیون متر مکعب سنگ است که ساخت آن نیازمند نیروی کار، زمان و مصالح قابل توجهی بوده است. بقایای این دیوار سنگی کهن از کوهستان بمو در شمال آغاز می‌شود و تا نزدیکی روستای ژاومرگ در جنوب امتداد می‌یابد.

باستان‌شناسان هنوز نمی‌دانند این دیوار توسط چه کسی و با چه هدفی ساخته شده است و به دلیل حفظ نامناسب بقایای آن محققان حتی از طول، عرض و ارتفاع این دیوار نیز مطمئن نیستند و بر اساس تخمین‌های کنونی این دیوار ۴ متر عرض و حدود ۳ متر ارتفاع داشته است.

دیوار از مصالح بومی و طبیعی منطقه مانند تخته سنگ‌ها ساخته شده و در محل‌هایی نیز ملات گچ هنوز قابل مشاهده است. در حالی که باستان‌شنان از وجود این دیوار خبری نداشتند اما ساکنان نزدیک به این دیوار از دیرباز آن را با نام گاوری (Gawri wall) می‌شناختند.

 این دیوار اخیرا کشف شده تنها دیوار کهن در ایران نیست و باستان‌شناسان پیش از این ساختارهای مشابهی را در بخش‌هایی از شمال و شمال شرق ایران نیز پیدا کرده بودند که احتمالا برای اهداف دفاعی بنا شده بودند.

کلاه‌خودهایی از جمجمه کودکان

 بقایای دو نوزاد که حدود ۲,۱۰۰ سال پیش دفن شده بودند در حالی در سواحل مرکزی  «اکوادور»‌ کشف شدند که کلاه‌خودی از جنس جمجمه دو کودک دیگر بر روی جممجه آن‌ها قرار داده شده بود.

باستان‌شناسان می‌گویند این نخستین باری است که با جمجمه کودکان به عنوان کلاه‌خود مواجه شده‌اند. هنوز علت مرگ نوزادان یا دلیل استفاده از جمجمه کودکان به عنوان کلاه‌خود مشخص نیست.

درباره ی ما

پایگاه خبری حرف آخر، خبرگزاری کلانشهر رشت

آخرین مطالب

عضویت در خبرنامه

کاربر گرامی برای اطلاع از آخرین مطالب سایت، در خبرنامه حرف آخر عضو شوید.