K2 Listing

K2 Listing

در پی تنش بین هندوستان و پاکستان بر سر مساله کشمیر، دولت دهلی‌نو گلوله‌های توپ ۱۵۵میلیمتری که قابلیت هدایت ماهواره‌ای را دارند، از آمریکا دریافت کرده است.

حرف آخر ، به نقل از خبرگزاری اسپوتنیک، ارتش هندوستان به استفاده از مهمات هدایت‌شونده نقطه‌زن دوربرد روی آورده است که تحت بندی فوق‌العاده در سیاست گذاری‌های دفاعی این کشور خریداری شده‌اند.

اخبار به کار گیری گلوله‌های جدید موسوم به M۹۸۲ Excalibur ساخت کارخانه سیستم‌های موشکی ریتون آمریکا در کنفرانسی سطح بالا در دهلی‌نو به اشتراک گذاشته شده است.

این گلوله‌های جدید ۱۵۵ میلیمتری از فناوری جی.پی.اس برای هدایت دقیق به سوی هدف بهره می‌برند که این امر، هماهنگی در استفاده از مسیر صحیح پروازی را تسهیل می‌کند.

گلوله‌های هدایت شونده به واحدهای ارتش در خط کنترل کشمیر برده شده‌اند و دقت و عملکرد آنها از مهمات متعارف بسیار بیشتر و بالاتر است. همچنین از این گلوله‌ها می‌توان در توپ‌های هویتزر M-۷۷۷ در مرز پاکستان و چین استفاده کرد. این گلوله‌ها بردی تا ۵۷ کیلومتر دارند و می‌توان از آنها در توپ‌های هویتزر k-۹ که هندوستان از کره جنوبی در سال ۲۰۱۷ تحویل گرفته نیز استفاده کرد.

تنش میان هندوستان و پاکستان در فوریه سال جاری میلادی و زمانی وارد مرحله جدیدی شد که دولت دهلی‌نو، اسلام آباد را به حمایت مالی از حملات تروریستی در کشمیر از سوی گروه خودخوانده موسوم به "جیش محمد" متهم کرد.

حرف آخر ، رییس جمهور آمریکا در واکنش به انتقادها از اقدام وی در خارج کردن نیروهای آمریکایی از سوریه، مدعی شد ما کنترل نفت خاورمیانه را به دست گرفته‌ایم.

دونالد ترامپ گفت: ما کنترل نفت خاورمیانه را به دست گرفته‌ایم، نفتی که درباره آن صحبت می‌کنیم، نفتی که همه درباره آن نگران هستند. ما کنترل آمریکا را روی این نفت داریم.

ترامپ پیش‌تر در توییتی ادعاهای مشابهی را مطرح کرده و گفته بود ما نفت را تضمین کردیم. با این حال وی منظورش از این که "نفت را تضمین کرده‌ایم" چیست، توضیحی نداد اما گمانه‌زنی‌ها درباره اظهارات رییس جمهور آمریکا این طور فرض شده که وی به کنترل میادین نفت و گاز دیرالزور توسط نیروهای ویژه آمریکایی اشاره داشته است.

دولت سوریه مدتهاست خواستار بازگردانده شدن کنترل دارایی‌های نفتی و گازی استان دیرالزور است.

بر اساس گزارش اویل پرایس، عمده نفت سوریه تحت کنترل نیروهای ویژه آمریکایی قرار دارد. پیش از جنگ سوریه ۳۸۷ هزار بشکه در روز نفت تولید می‌کرد که ۱۴۰ هزار بشکه در روز از آن صادر می‌شد.

وزیر دفاع آمریکا در کنفرانس خبری که رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا داشت تاکید کرد: واشنگتن کردهای سوریه را رها نکرده است.

حرف آخر ، مارک اسپر، وزیر دفاع آمریکا در این کنفرانس خبری با تاکید بر اینکه واشنگتن کردهای سوریه را رها نکرده است، افزود: هیچ‌کس به ترکیه چراغ سبز نشان نداده است بلکه برعکس در تمام سطوح تلاش کردیم که ترکیه‌ای‌ها این عملیات را آغاز نکنند.

اسپر همچنین گفت که با همتای ترکیه‌ای خود درباره ضربه‌ای که این عملیات می‌تواند به روابط میان واشنگتن و آنکارا وارد کند، صحبت کرده است.

وزیر دفاع آمریکا همچنین این حمله را تهدیدی برای امنیت نیروهای آمریکایی دانسته و گفت: حضور ما در سوریه برای حل اختلافات طولانی مدت میان ترک‌ها و کردها نیست.

ژنرال مارک میلی، رئیس ستاد ارتش آمریکا نیز که در این کنفرانس خبری حضور داشت، گفت که هیچ نشانه‌ای مبنی بر اینکه ترکیه قصد داشته باشد حملاتش را متوقف کند، دیده نمی‌شود.

وی گفت که عملیات ترکیه در سوریه امنیت پادگان‌هایی که داعشی ها در آن زندانی هستند به خطر می‌اندازد.

این مقام آمریکایی همچنین خاطر نشان کرد: ما با هواپیماهای جنگی و جنگ افزارهای دریایی که بعدا به ۱۴ هزار سرباز آمریکایی در منطقه ملحق می‌شوند، حضورمان را تقویت خواهیم کرد.

میلی گفت: ما جز در دو منطقه‌ای که نیروهایمان از آن جا خارج شده‌اند کنار کردها هستیم و هنوز کردها بر زندان‌هایی که داعشی‌ها در آن هستند تسلط دارند.

وی درباره عملیات "چشمه صلح" نیز گفت: ترک‌ها حملات هوایی و عملیات‌هایی را با سلاح‌های مختلف در شمال سوریه انجام دادند و طبق اطلاعات ما عملیات زمینی ترکیه بسیار محدود بوده است.

ترکیه روز جمعه حملات هوایی و توپخانه‌ای خود را به کردهای شمال شرقی سوریه افزایش داد؛ موضوعی که باعث افزایش هشدارها درباره رخ دادن یک فاجعه انسانی در شمال شرقی سوریه شده است.

آمریکا اعلام کرد، نیروهای مازاد بسیاری را در پی حمله ۱۴ اکتبر به تاسیسات نفتی آرامکو به عربستان اعزام خواهد کرد. دونالد ترامپ نیز فاش کرد، عربستان موافقت کرده تا در ازای اعزام نیروهای آمریکایی به منطقه هزینه آن را متقبل شود.

حرف آخر، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا در گفت‌وگو با خبرنگاران گفت، اعزام نیرو به خاورمیانه باید در ازای دریافت پول باشد.

رئیس‌جمهوری آمریکا افزود: ما نیروها و چیزهای دیگری به خاورمیانه برای یاری به عربستان می‌فرستیم اما آیا شما آماده‌ هستید؟ درخواست من از عربستان این است که در مقابل همه آنچه انجام می‌دهیم پول پرداخت کند. این در وهله اول است... عربستان و کشورهای دیگر. اکنون عربستان موافقت کرده در ازای هر آنچه انجام می‌دهیم به ما هزینه بپردازد، ما این را می‌پسندیم.

آمریکا اعلام کرده در واکنش به حمله ماه گذشته به تاسیسات نفتی آرامکو، مجموع نیروهایی که ماموریتشان را در ماه اخیر تمدید کرده، با اعزام نیروهای بیشتر به حدود ۳۰۰۰ تن می‌رساند.

مارک اسپر، وزیر دفاع آمریکا روز جمعه (۱۱ اکتبر) تصمیم کشورش را ازبابت اعزام ۳۰۰۰ نیروی آمریکایی به عربستان به درخواست محمد بن‌سلمان، ولیعهد سعودی اعلام کرد.

اسپر در کنفرانس خبری با مارک میلی، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا گفت: من با بن‌سلمان که درخواست مساعدت بیشتر از ما در زمینه برقراری امنیت در منطقه کرده بود، صحبت کردم.

وزیر دفاع آمریکا از هم‌پیمانان به خصوص اروپا خواست "برای دفاع از منطقه" به تلاش‌های واشنگتن بپیوندند.

بر اساس بیانیه پنتاگون - وزارت دفاع آمریکا - دو سامانه جدید موشک‌های پاتریوت، یک سیستم اختلال موشکی تاد، دو اسکادران جنگنده هوایی و یک واحد تجسس هوایی، از جمله تجهیزاتی است که برای کمک به عربستان به این کشور اعزام خواهند شد.

در بیانیه پنتاگون آمده که مارک اسپر صبح جمعه در گفت‌وگو با محمد بن سلمان این موضوع را به او اطلاع داده است.

ارتش آمریکا از ماه مه تاکنون تعداد نیروهایش را در منطقه تحت پوشش "فرماندهی مرکزی" که شامل خاورمیانه می‌شود به حدود ۱۴ هزار تن افزایش داده است.

در ماه سپتامبر نیز آمریکا بعد از حمله به تاسیسات آرامکو، ۲۰۰ نیروی نظامی را به همراه موشک‌های پاتریوت به عربستان اعزام کرد.

این نخستین بار نیست که عربستان سعودی برای تامین امنیت از نظامیان آمریکایی کمک می‌گیرد.

ماه گذشته حمله به تاسیسات آرامکو تبعات سنگینی برای تولید نفت عربستان و قیمت نفت در بازارهای جهانی داشت.

انصارالله یمن مسؤولیت آن حمله را برعهده گرفت اما ریاض اعلام کرد که این حملات از سمت شمال این کشور انجام شده است.

ظریف: امنیت باید در منطقه خلیج فارس درون زا و با پرهیز از مداخلات خارجی باشد

حرف آخر، محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران در مقاله ای در روزنامه کویتی الرای نوشت: منطقه هرمز اهمیتی راهبردی در تجارت بین الملل و انرژی دارد.

وی نوشت : روزانه حدود 15 میلیون بشکه نفت از این منطقه در اختیار مصرف کنندگان قرار می گیرد و همزمان حجم انبوهی از کالا میان کشورهای وابسته به این منطقه و بیرون آن دادوستد می شود. برای کشورهای منطقه، امنیت و ثبات با هدف تضمین دسترسی به بازارهای بین المللی ضرورتی انکارناپذیر است.

قرن ها است که امنیت منطقه را کشورهای منطقه تامین میکنند و آن بدون همکاری و تعامل میسر نیست. شرایط بحرانی کنونی ما را باید به این باور برساند، آن چه که منطقه برای نیل به امنیت پایدار بدان نیاز حیاتی داشته و متاسفانه تاکنون از آن بی بهره بوده، رسیدن به این باور مشترک است که امنیت از طریق خریدهای هنگفت تسلیحات و پیمان‌های نظامی با قدرت‌های خارجی—که با مداخلات مکرر و حمایت از رژیم صهیونیستی بیشترین تهدید را متوجه امنیت منطقه کرده‌اند—حاصل نمی شود، بلکه امنیت در گرو اعتماد و تکیه بر مردم و توانمندی‌های ملی و تقویت ارتباطات حسن همجواری با دیگر کشورهای منطقه است. منطقه ما از فقر گفتمان جامع منطقه ای در حوزه های مختلف رنج می‌برد که می تواند ریشه صلح و آبادانی را برای همیشه بخشکاند. منطقه ما، بیش از متهم سازی های ، لفاظی های تند و ستیزه جویانه و انباشت و رقابت تسلیحاتی به گفتمان درون منطقه ای نیازمند است. جمهوری اسلامی ایران در گذشته با درک خطرات پیش رو، دو ابتکار «مجمع گفتگوی منطقه ای» و «پیمان عدم تعرض» را پیشنهاد داده است. اکنون با آگاهی از افزایش تهدیدات و چالش ها، برای نجات منطقه از لبه پرتگاه ویرانی، ضرورت تحقق گفتمان جدید در منطقه را بیش از گذشته احساس می کنیم؛ حفاظت از منطقه را مسئولیت مشترک تمامی کشورهای متعلق به آن می دانیم و اطمینان داریم با مشارکت تمامی کشورهای حوزه هرمز می توان در امواج پرتلاطم، منطقه را به ساحل آرامش و پیشرفت و شکوفایی هدایت نمود.

ظریف نوشت : تامین امنیت منطقه ای مسئولیت اصلی همه کشورهای منطقه است و امنیت باید درون زا و با پرهیز از مداخلات خارجی باشد . سرنوشت مردم و ملت های منطقه خلیج فارس بنا به علقه های مشترک دینی، فرهنگی، سنتی، تاریخی، جغرافیایی و خانوادگی به یکدیگر پیوند خورده است و امنیت در آن قابل تجزیه و تفکیک نیست، یا همه از امنیت در این منطقه بهره می برند یا همه از آن محروم می شوند.بر این مبنا «پویش صلح هرمز» توسط رئیس جمهور روحانی در سخنرانی خود در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد ارائه گردید.

تامین امنیت مسئولیت همه کشورهاست

محمد جواد ظریف نوشت: «پویش صلح هرمز» با مشارکت هشت کشور وابسته به آن شامل  عربستان سعودی، جمهوری عراق، سلطنت عمان، امارات عربی متحده، دولت کویت، دولت قطر، بحرین و جمهوری اسلامی ایران از ظرفیت لازم و کافی برای تحقق امنیت فراگیر در منطقه از طریق گفتمان درون منطقه ای برخوردار است.
این طرح بر اصولی چون تعهد به اهداف و اصول ملل متحد، حسن همجواری، احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی، خدشه ناپذیری مرزهای بین‌المللی، حل و فصل مسالمت آمیز تمامی اختلافات، رد تهدید یا توسل به زور و یا مشارکت در هرگونه ائتلاف‌ یا پیمان‌ نظامی علیه یکدیگر، عدم مداخله در امور داخلی و روابط خارجی یکدیگر، احترام به مقدسات و نمادهای (رموز) ملی، مذهبی و تاریخی یکدیگر و احترام متقابل، منافع متقابل و جایگاه برابر کلیه دولت‌های منطقه استوار است و دستیابی به اهداف عالی شامل ارتقای صلح، ثبات، پیشرفت و رفاه کلیه دولت‌ها و مردمان منطقه، تشویق تفاهم متقابل و روابط صلح آمیز و دوستانه، همکاری در ریشه‌کن کردن تروریسم، افراطی‌گری و تنش‌های فرقه‌ای، خنثی سازی تنش‌ها و حل و فصل کلیه اختلافات و درگیری‌ها به شیوه مسالمت آمیز و از طریق گفتگو، تقویت ارتباطات و هشدارهای پیشگیرانه، تأمین همگانی امنیت انرژی، آزادی کشتیرانی و انتقال آزادانه نفت و سایر منابع، حمایت از محیط زیست و گسترش همکاری، تعامل، کسب و کار، تجارت و سرمایه‌گذاری در سطوح و حوزه‌های مختلف در میان دولت‌ها، مردمان و بخش خصوصی را دنبال می کند.
دستیابی به اهداف مورد اشاره، از طریق برگزاری نشست ها در سطوح مختلف کارشناسی، وزیران و سران کشورها و نیز متخصصان، اندیشکده ها و بخش خصوصی و تشکیل گروه های اقدام لازم در حوزه های دارای اولویت دنبال خواهد شد.
پیمان عدم تجاوز و عدم مداخله، کنترل تسلیحات و اقدامات اطمینان ساز، ایجاد مناطق عاری از سلاح‌های کشتار جمعی، ارتباطات نظامی و تبادل اطلاعات و داده‌ها، خطوط تماس دائمی، سامانه‌های هشدار پیشگیرانه، مبارزه با مواد مخدر، تروریسم و قاچاق انسان، بهبود امنیت انرژی و آزادی کشتیرانی برای همه، سرمایه‌گذاری مشترک در نفت، گاز، انرژی، ترانزیت و حمل و نقل، ارتقای تعاملات بخش خصوصی، کسب و کار و تجارت، همکاری‌های فرهنگی و اجتماعی از جمله گفتگوی بین مذاهب، تبادلات فرهنگی و توریسم، همکاری‌های علمی از جمله تبادل دانشمندان و دانشجویان، و پروژه‌های مشترک علمی و فناوری، همکاری در حوزه‌های نوظهور سایبری منجمله امنیت سایبری، ایمنی هسته‌ای، حفاظت از محیط زیست به ویژه محیط زیست دریایی و آثار منفی گرد و غبار و ریزگردها و همکاری‌های انساندوستانه به ویژه در مورد مهاجران، پناهجویان و افراد بی‌خانمان می تواند از مصادیق حوزه های همکاری و موضوعات مورد بحث در گروه های اقدام و نشست های 8 کشور در نظر گرفته شوند.
همچنین از ظرفیت سازمان ملل برای ایجاد یک پوشش بین المللی و رفع نگرانی های احتمالی برخی از طرف ها و تامین منافع مشروع جامعه بین المللی استفاده خواهد شد.
بدیهی است که موفقیت هر طرحی نیازمند مشارکت تمامی اعضا و اعتماد متقابل است. رییس جمهور روحانی مرا مأمور کرده‌اند که برای اطلاع از نظرات دولت‌ها و نخبگان منطقه و تکمیل و تقویت پیمایش صلح هرمز مشورت‌های خود را شروع نمایم. نخبگان، اندیشکده‌ها و بخش خصوصی می‌توانند با ارائه نظرات و پیشنهادهای سازنده به شکل‌گیری و تقویت پیمایش صلح هرمز کمک نمایند. ما امیدوارانه به تحقق این ابتکار در انتظار واکنش مثبت کشورهای منطقه بدان هستیم و آمادگی خود را برای ورود به گفتگوی جامع و فراگیر در چارچوب اصول و اهداف فوق الذکر اعلام می داریم.

حرف آخر ، این رفتار ترامپ در حالی بود که دمکرات‌ها به تازگی خود را برای ماجرای استیضاح آماده می‌کردند. اکنون که ترامپ به شدت تحت فشار تحقیقات استیضاح قرار گرفته، احتمالا اشتیاق او برای دیدار با مقامات ایران یا آغاز مذاکره با آن‌ها هم دوچندان شده است. اتفاقا همین اشتیاق، موجب شد تردید مقامات ایران درباره دیدار با ترامپ بیشتر شود. روحانی نگران بود که دیدار با ترامپ صرفا به فرصتی برای عکس گرفتن تبدیل شود. با این حال، در آینده هر چه فشار دمکرات‌ها بر ترامپ بیشتر شود، ممکن است جدیت او درباره تعامل با ایران نیز بیشتر شود.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با فشار‌های کم‌سابقه‌ای روبرو شده است. دمکرات‌های کنگره و برخی رسانه‌های آمریکا علیه او بسیج شده‌اند تا او را استیضاح یا حداقل بی‌اعتبار کنند و جلوی انتخاب مجدد او را بگیرند. ترامپ، تحقیقات استیضاح را «بزرگترین شکار موهومات» و «کودتا» توصیف کرد.
در ۱۰ ماه گذشته، همواره برخی منتقدان ترامپ خواستار استیضاح او بودند. رهبران دمکرات، از جمله نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان، با استیضاح رئیس‌جمهور مخالفت می‌کرد. اما در پی افشاگری یک افسر سیا درباره مکالمه تلفنی جنجالی ترامپ با همتای اوکراینی، ولودیمیر زلنسکی، نانسی پلوسی رسما آغاز تحقیقات استیضاح ترامپ را اعلام کرد.
صبح ۲۵ ژوئیه، ترامپ با زلنسکی تماس گرفت. تحقیقات استیضاح ترامپ زمانی کلید خورد که یک افسر ناشناس سیا، درباره این تماس، افشاگری کرد. این افسر ادعا می‌کند که ترامپ در این تماس، با هدف تضعیف جو بایدن در انتخابات، از زلنسکی درخواست کرده که درباره فعالیت‌های اقتصادی هانتر پسر بایدن تحقیق کند؛ به امید اینکه زلنسکی تخلفاتی کشف کند که ترامپ بتواند از آن‌ها علیه بایدن در انتخابات ریاست جمهوری آینده استفاده کند.

سایه سنگین تحقیقات استیضاح بر سیاست خارجی
اگر چه تحقیقات استیضاح به یک جدال سیاسی داخلی میان دمکرات‌ها و جمهوریخواهان تبدیل شده، اما به گفته برخی ناظران، چنین جدالی بر سیاست خارجی آمریکا هم تاثیر می‌گذارد. صرفنظر از تغییرات محتمل در سیاست خارجی، خود وزارت خارجه آمریکا هم درگیر مناقشات مربوط به تحقیقات استیضاح شده است.

روز چهارشنبه، پمپئو در یک کنفرانس خبری در پایتخت ایتالیا، برای نخستین بار به طور علنی به موضوع گفتگوی تلفنی ترامپ و زلنسکی پرداخت و گفت او به این تماس گوش کرده است. او نگفت دقیقا در این تماس چه مسائلی مورد بررسی قرار گرفته، اما مدعی شد که سیاست آمریکا این است که به اوکراین در ریشه کن کردن فساد کمک کند.

هفته گذشته، روسای سه کمیته مجلس نمایندگان به طور مکتوب به پمپئو اطلاع دادند که آن‌ها قصد دارند با برخی مقامات وزارت خارجه که از ماجرای اوکراین اطلاع دارند، مصاحبه کنند. علاوه بر این، روسای یادشده در بیانیه مشترکی، با اشاره به حضور پمپئو در مکامله تلفنی ترامپ و زلنسکی، او را متهم کردند که قصد دارد از طریق ممانعت از شهادت دادن کارمندان وزارت خارجه، رسوایی رئیس‌جمهور را لاپوشانی کند. پمپئو در پاسخ به این انتقاد، نامه شدیداللحنی خطاب به روسای کمیته‌های مزبور نوشت و آن‌ها را به «ارعاب، زورگویی و بدرفتاری» با کارمندان وزارت خارجه متهم کرد. جمعه گذشته، کورت ولکر، نماینده ویژه آمریکا در امور اوکراین، از منصب خود استعفا کرد با این حال، قرار است روز پنج شنبه در برابر سه کمیته مجلس نمایندگان شهادت دهد. کشمکش دولت ترامپ با دمکرات‌ها هنوز ادامه دارد و پیش‌بینی می‌شود که این جدال تا مدت زیادی ادامه پیدا کند. پاسخ تند پمپئو به دمکرات‌های مجلس نمایندگان نیز نشان می‌دهد که تحقیقات استیضاح احتمالا به کشمکشی ادامه‌دار میان دولت و کنگره تبدیل خواهد شد.

تحقیقات استیضاح ممکن است به درازا بکشد؛ برخی ناظران می‌گویند ترامپ مستأصل است و می‌خواست از طریق تعامل با ایران، تحقیقات استیضاح را تحت الشعاع قرار دهد.  

تحقیقات استیضاح و ایران
حتی اگر در نهایت، ترامپ از برکناری جان سالم به در ببرد، استمرار تحقیقات استیضاح، ممکن است ضربات جبران‌ناپذیری به موقعیت او در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ وارد کند. این تحقیقات در حالی انجام می‌شود که ترامپ تاکنون فاقد دستاورد بزرگ در سیاست خارجی است. او نه تنها، هنوز هیچ دستاورد قابل دفاعی در سیاست خارجی ندارد بلکه به خاطر روابط خارجی (مشخصا تماس تلفنی با رئیس جمهور اوکراین) در آستانه استیضاح قرار گرفته است. حتی محافل نزدیک به ترامپ هم اذعان می‌کنند که با آغاز تحقیقات استیضاح، تمرکز ترامپ بر مسائل داخلی و خارجی کمتر و کاخ سفید مشغول دفاع از رئیس‌جمهور خواهد شد. در همین رابطه، ولید فارس، مشاور سابق ستاد انتخاباتی ترامپ در امور خارجی، طی یادداشتی در روزنامه ایندیپندنت عربی، نوشت: «نتایج (تحقیقات استیضاح) هر چه باشد، فشار‌های فعلی، بدون شک بر عملکرد رئیس‌جمهور، در زمینه دستاورد‌های داخلی و سیاست خارجی تاثیر خواهد گذاشت.»

به گفته فارس، ترامپ در داخل وقت خود را بر مقابله با تلاش‌ها برای عزلش تلف خواهد کرد. در سیاست خارجی نیز، توانایی ترامپ برای اتخاذ تصمیمات بزرگ، از جمله در خاورمیانه، تضعیف خواهد شد. مشاور سابق ترامپ بر این باور است که به رغم مشغول شدن ترامپ به تحقیقات استیضاح، سیاست خارجی او در مقابل ایران تغییر چندانی نخواهد کرد. بلکه احتمالا تا زمان انتخابات ۲۰۲۰ به همین شکل ادامه خواهد داشت و بعد از انتخابات، ترامپ وارد مرحله نهایی مقابله با ایران خواهد شد.

اما گزارش اخیر نشریه آمریکایی پالتیکو نشان داد که ترامپ به شدت مشتاق یک دستاورد خارجی در رابطه با ایران است. این رسانه آمریکایی در گفتگو با مقامات فرانسوی، مدعی شد که در جریان حضور حسن روحانی در نیویورک، ایمانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، طرحی چهار ماده‌ی به روحانی و ترامپ پیشنهاد داده است و روسای جمهور ایران و آمریکا هم بر سر آن به توافق رسیدند. بر اساس این طرح، ایران تعهد می‌کند که هرگز دنبال تسلیحات هسته‌ای نرود، کاملا به تعهدات هسته‌ای پایبند شود و مذاکرات درباره یک چارچوب بلندمدت درباره فعالیت‌های هسته‌ای را بپذیرد و از طریق مذاکرات، صلح و احترام در منطقه را دنبال کند. آمریکا نیز موافقت خواهد کرد که همه تحریم‌های اعمال‌شده پس از سال ۲۰۱۷ را بردارد. طرح فرانسه هنوز به جایی نرسیده، اما ممکن است در آینده نه چندان دور به نتیجه برسد.

برخی ناظران بر این باور هستند که ترامپ امیدوار است که با آغاز مذاکرات با ایران یا دیدار با مقامات این کشور، توجه رسانه‌ها را از تحقیقات استیضاح به دیدار پرهیاهو با ایرن منتقل کند. در همین رابطه، روزنامه نیویورک‌تایمز به نقل از کلیف کوپچان، رئیس شرکت مشاوره سیاسی گروه اوراسیا در واشنگتن، نوشت: «ترامپ واقعا خواهان یک پیروزی در سیاست خارجی است، اما نمی‌تواند یک پیروزی به دست بیاورد. او فکر می‌کند گفتگو با ایران در حال حاضر بهترین فرصت اوست.» به گفته این کارشناس، ترامپ «در مجمع عمومی سازمان ملل به طور ویژه مستأصل بود. او می‌خواست هیاهوی خبری را از (موضوع) اوکراین و بایدن به یک دیدار دراماتیک با روحانی منتقل کند.»

رفتار ترامپ در جریان نشست عمومی نیز استیصال او را نشان داد. پس از اینکه ماکرون، نتوانست میان روحانی و ترامپ دیداری ترتیب دهد، به فکر برقراری یک گفتگوی تلفنی میان این دو افتاد و برای این منظور، تیمی از کارشناسان فنی را به هتل محل اقامت روحانی در نیویورک فرستاد تا یک خط تلفن امن ایجاد کنند. خط تلفن ایجاد شد و قرار بود سه شنبه شب، ۲۴ سپتامبر، ساعت ۹:۳۰ دقیقه شب، روحانی و ترامپ گفتگو کنند. اما به دلیل اصرار روحانی بر تعهد علنی ترامپ به رفع تحریم‌ها، گفتگو انجام نشد و روحانی از اتاق خود بیرون نیامد. در تمام این مدت، ترامپ پشت خط تلفن امن، منتظر تماس روحانی بود. در نهایت تلفن ترامپ زنگ خورد، اما نه از طرف روحانی، بلکه از جانب ماکرون. رئیس‌جمهور فرانسه، در این تماس از ترامپ به خاطر استقبال از گفتگو با روحانی تشکر کرد و به او گفت ایرانی‌ها برای پذیرش مذاکرات به زمان بیشتری نیاز دارند.

این رفتار ترامپ در حالی بود که دمکرات‌ها به تازگی خود را برای ماجرای استیضاح آماده می‌کردند. اکنون که ترامپ به شدت تحت فشار تحقیقات استیضاح قرار گرفته، احتمالا اشتیاق او برای دیدار با مقامات ایران یا آغاز مذاکره با آن‌ها هم دوچندان شده است. اتفاقا همین اشتیاق، موجب شد تردید مقامات ایران درباره دیدار با ترامپ بیشتر شود. روحانی نگران بود که دیدار با ترامپ صرفا به فرصتی برای عکس گرفتن تبدیل شود. با این حال، در آینده هر چه فشار دمکرات‌ها بر ترامپ بیشتر شود، ممکن است جدیت او درباره تعامل با ایران نیز بیشتر شود.

برخی از اعضای خاندال حاکم عربستان سعودی و نخبگان تجاری به دنبال حمله ماه گذشته به تاسیسات نفتی آرامکو از رهبری محمد بن سلمان، ولیعهدی سعودی ابراز نارضایتی کرده‌اند.

حرف آخر ، به نقل از خبرگزاری رویترز، به گفته یک دیپلمات ارشد خارجی و پنج منبع مرتبط به آل سعود یا نخبگان تجاری گفتند، این مساله موجی از نگرانی در میان چندین شاخه مهم خاندان حاکم آل سعود درباره توانایی ولیعهد سعودی برای دفاع و رهبری از این بزرگترین صادرکننده نفت جهان ایجاد کرده است. هیچ کدام از این منابع نخواستند نامشان فاش شود.

این منابع گفتند، حمله مذکور همچنین نارضایتی در میان برخی از حلقه‌های نخبگان که باور دارند ولیعهد سعودی قدرت را بسیار سخت به چنگ گرفته است، شعله‌ور کرده است. برخی از این افراد گفتند، این تحول همچنین انتقاد در میان کسانی که باور دارند او یک موضع به شدت خصمانه علیه ایران را دنبال می‌کند، تشدید کرده است.

یک منبع از نخبگان سعودی که با خاندان سلطنتی مرتبط است، گفت: نارضایتی زیادی درباره رهبری ولیعهد سعودی وجود دارد. چطور شد که آن‌ها نتوانستند این حمله را ردگیری کنند؟

این منبع افزود، برخی از افراد در حلقه‌های نخبگان می گویند "هیچ اعتمادی" به ولیعهد سعودی ندارند؛ چهار منبع دیگر و یک دیپلمات ارشد هم همین نظر را داشتند.

با این حال محمد بن سلمان حامیانی هم دارد. یک منبع نزدیک به دربار پادشاهی آل سعود گفت: تحولات اخیر شخصا به عنوان یک حاکم بالقوه روی او تاثیری نداشته است زیرا او برای جلوگیری از توسعه ایران در این منطقه تلاش می‌کند. این یک مساله میهنی است و بنابراین او در معرض خطر نخواهد بود؛ دست‌کم تا زمانی که پدرش زنده است.

یک دیپلمات ارشد خارجی دیگر هم می‌گوید، سعودی‌های عادی هنوز مایل هستند تا پشت محمد بن سلمان به عنوان رهبری قدرتمند، مقتدر و پویا متحد شوند.

دفتر مطبوعاتی دولت سعودی به سوالات رویترز درباره این مطلب خبری پاسخی نداد.     

نیل کولیام، محقق ارشد در چاتم هاوس، اندیشکده روابط خارجی مستقر در لندن معتقد است: حجم این حملات (به تاسیسات آرامکو) در نظر مردم محو نشده و این حقیقت هم که او (ولیعهد سعودی) وزیر دفاع است و برادرش معاون وزیر دفاع، دور از چشم نمانده است و با این وجود، این کشور متحمل بزرگترین حمله ممکن به جواهرات ولیعهد شد. اعتماد رو به زوالی درباره توانایی او برای حفظ امنیت این کشور وجود دارد و این پیامد سیاست‌های اوست. این حمله نارضایتی از محمد بن سلمان را که دو سال پیش به ولیعهدی رسید، تشدید کرده است.

به گفته چهار منبع مرتبط با آل سعود و نخبگان تجاری،‌ برخی از منتقدان سعودی باور دارند که سیاست خارجی خصمانه محمد بن سلمان در قبال ایران و مشارکت در جنگ یمن این پادشاهی را در معرض خطر قرار داد. به گفته پنج منبع مطلع و یک دیپلمات ارشد، آن‌ها همچنین از اینکه ولیعهد سعودی نتوانسته جلوی این حملات را بگیرد، آن هم با وجود اینکه میلیاردها دلار روی مسائل دفاعی هزینه کرده است، ناراضی هستند.   

برخی از نخبگان سعودی معتقدند، تلاش‌های ولیعهد سعودی برای تحکیم قدرت به این پادشاهی لطمه زده است. یک منبع نزدیک به حلقه دولت می‌گوید، محمد بن سلمان مقام‌هایی را منصوب می‌کند که به طور کلی کم تجربه هستند.

افراد نزدیک به دربار سعودی و دیپلمات‌های غربی می‌گویند، این خاندان تا زمانی که سلمان بن عبدالعزیز، پادشاه سعودی در قید حیات است، بعید است با محمد بن سلمان مخالفت کند چون می‌دانند پادشاه علیه پسر محبوب خودش کاری نمی‌کند. جدای از آینده این پادشاهی، افراد مطلع و دیپلمات‌ها می‌گویند به چالش کشیدن محمد بن سلمان احتمالا سخت خواهد بود، با توجه به اینکه او روی ساختار امنیتی داخلی کنترل دارد.

به گفته منابع، برخی از اعضای خاندان سلطنتی، شاهزاده احمد بن عبدالعزیز ۷۷ ساله را که تنها برادر تنی بازمانده ملک سلمان است، به عنوان جایگزین می‌بینند که از حمایت احتمالی خاندان، دستگاه امنیتی و برخی از قدرت‌های غربی بهره‌مند می‌شود. یکی از تاجران سرشناس می‌گوید: همگی آن‌ها به احمد نگاه می‌کنند که ببینند چه می‌کند. این خانواده همچنان فکر می‌کند که او تنها کسی است که می‌تواند آن‌ها را نجات دهد. 

حرف آخر ، «عبدالباری عطوان» تحلیلگر مطرح جهان عرب در سرمقاله روزنامه فرامنطقه‌ای «رای الیوم» نوشت: سیلی محکمی که «حسن روحانی» رئیس‌جمهوری ایران به همتای آمریکایی‌اش «دونالد ترامپ» زد بدین معنا که از پاسخ دادن به تماس تلفنی ترامپ که طرح «امانوئل ماکرون» رئیس‌جمهوری فرانسه بود امتناع کرد، این موضوع را مورد تأکید قرار می‌دهد که ایران در ایجاد «خاورمیانه جدید» ولی به رهبری خودش و نه به رهبری آمریکا -همانطور که «کاندولیزا رایس» وزیر خارجه اسبق آمریکا برنامه‌ریزی کرده بود- موفق شده است.

قرار بود این تماس تلفنی در حاشیه حضور دو رئیس‌جمهور ایران و آمریکا در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک و بعد از موافقت دولت آمریکا با اکثر شرط‌های ایران که مهم‌ترین آنها لغو فوری تحریم‌ها است، انجام شود؛ آمریکا این مساله را پذیرفت ولی دستوراتی که از تهران صادر شد، مانع از انجام هرگونه دیدار یا تماس تلفنی میان روحانی و ترامپ شد که دلیل این امر، بررسی اهانت طرف آمریکایی در عقب‌نشینی از توافق هسته‌ای و وضع تحریم‌های سختگیرانه علیه ایران بوده است.

رهبری ایران خود را در موضعی قدرتمند می‌بینند که به آن این امکان را می‌دهد که شرایط و خواسته‌های خود را بر دیگران و در رأس آنها آمریکا و «دنباله‌روهایش» در منطقه به چندین دلیل تحمیل کند:

نخست: شکست تحریم‌های اقتصادی آمریکا در «به زانو در آوردن» ایران و ادامه صادرات نفت ایران به چین، ترکیه، هند و دیگر کشورها است.

دوم: رهبری ایران یقین دارد که آمریکا «ترسوتر» از آن است که حمله‌ای نظامی علیه ایران آغاز کند، چه این جنگ برای انتقام‌گیری به دلیل ساقط کردن پهپادش و چه برای دفاع از همپیمانانش و به‌ویژه سعودی‌ها باشد.

سوم: تمامی دشمنان ایران با بحران‌های بسیار وخیمی دست به گریبان هستند، شکست‌هایی که به عربستان سعودی به طور متوالی از طریق حملات یمنی‌ها، تحمیل می‌شود و صنعت نفت آن را فلج کرده‌اند که آخرین مورد این شکست‌ها، عملیات بزرگ ارتش و کمیته‌های مردمی (وابسته به انصارالله) در محور نجران بود که طی آن، هزاران نفر از نیروهای سعودی اسیر و صدها تن دیگر کشته شده‌اند و خودروهای زرهی این کشور به غنیمت گرفته شده‌اند.

چهارم: طرف اسرائیلی، که از اصلی‌ترین تحریک‌کنندگان آمریکا برای حمله به ایران بود، فعلا با هرج و مرج سیاسی دست و پنجه نرم می‌کند و «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر این رژیم برای بار دوم در تشکیل کابینه شکست خورده و روز چهارشنبه تحقیقات رسمی از طرف دادستان کل در زمینه اتهامات وارده به وی از جمله فساد آغاز شد و ناپدید شدن وی در عرصه سیاسی و اقامت در سلول به مدت چند سال قطعی شده است.

پنجم: ترامپ خود را با تحقیقاتی مواجه می‌بیند که ممکن است به انزوای وی منجر شود و حتی اگر این احتمال وجود نداشته باشد ولی شانس پیروزی وی در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا برای دور دوم به دلایل متعددی کاهش یافته است که از جمله آن می‌توان به وخامت اوضاع اقتصادی و سوء‌استفاده وی از قدرت و متوسل شدن به راه‌های هم‌پیمانان عرب «عقب‌مانده» و «غیر دموکراتیک» با هدف تخریب وجهه دشمنانش و کثرت دیدار وی با هم‌پیمانان عرب اشاره کرد.

ششم: محور مقاومت، که تحت رهبری ایران است، با بازگشایی گذرگاه «البوکمال» در مرزهای مشترک سوریه و عراق طی دو روز گذشته به یک دستاورد استراتژیک بسیار مهم دست یافته است، این بدان معنا است که این محور بدون هیچ موانعی تا سواحل مدیترانه می‌رسد و محاصره تحمیلی علیه سوریه را می‌شکند و به انزوای آن پایان می‌دهد.

از این تغییر و تحولات در اوضاع خاورمیانه که در آن ایران درحال پیشرفت است و در مقابل، دشمنانش در حال عقب‌نشینی هستند و ترامپ در برابر ایران به خفت و خواری افتاده است و توهین‌ها را در تلاش برای مذاکره با ایران به امید خارج شدن از بحران‌هایش تحمل می‌کند، تعجب نمی‌کنیم.

مسئولان سعودی، که به انتقال جنگ به داخل خاک ایران از طریق گروه‌های مسلح و به شیوه لیبی و سوریه تهدید کرده‌اند، اکنون میانجی‌گرهایی را برای انتقال پیام‌هایی به تهران جهت مطرح کردن درخواست گفت‌و‌گو و آتش‌بس می‌فرستند و این مساله به منزله عقب‌نشینی و کوتاه آمدن آنها از مواضع‌شان است که با توجه به تحولات اخیر در جنگ یمن قابل درک است.

«علی ربیعی» سخنگوی دولت ایران، سه روز پیش نمک به زخم سعودی‌ها پاشید، زمانی‌که تأکید کرد که روحانی پیامی از سوی ریاض، که توسط یکی از میانجی‌گران (بدون ذکر نامش) جهت درخواست برای مذاکره و آتش‌بس، دریافت کرده است. عجیب است که «عادل الجبیر» وزیر مشاور دولت سعودی در امور خارجه این اطلاعات را رد نکرد و به گفتن این موضوع که «این اظهارات دقیق نیست»، بسنده کرد. الجبیر مدعی شد که یکی از کشورهای برادر برای این آتش‌بس تلاش می‌کند. ولی توجیهات این وزیر سعودی کاملا با اظهارات موثق «عمران خان» نخست‌وزیر پاکستان در تناقض است که تأکید کرده عربستان سعودی از وی خواسته است برای آتش‌بس با ایران میانجیگری کند. بعید نیست که عمران خان همان فردی باشد که این پیام را ارسال کرده است.

گفته‌ایم و بار دیگر می‌گوییم که جهانیان فقط به طرفی احترام می‌گذارند که اقتدار داشته باشد و کرامت انسانی ملت و عزت کشورش را حفظ و از تسلیم شدن در برابر باج‌خواهی‌ها امتناع کند و به خویشتن و قدرت ذاتی خود در دفاع از حاکمیتش تکیه کند؛ رهبری ایرانی به این اصول و ارزش‌های بدیهی پایبند است و همراه با آن طرح‌های سازندگی و توسعه صنایع جنگی را با صبر و تحمل دنبال و اجرا می‌کنند و از اتخاذ رویکرد سلیقه‌ای و فردی دوری می‌جوید.

آمریکا، عرب‌ها و به‌ویژه کشورهای عربی حوزه خلیج‌فارس را فریب داد و آنها را خوار و ذلیل کرد و از آنها باج‌خواهی کرد و اموال و پول آنها را به غارت برد و به آ‌نها سلاح‌های «قراضه» فروخت و این مساله به وضوح در شکست موشک‌های «پاتریوت» و رادارهای «مدرن»- که ده‌ها میلیارد دلار هزینه دارد- در ردیابی یا جلوگیری از حملات جنبش انصارالله و حفاظت از تاسیسات نفتی و فرودگاه‌های عربستان، ثابت کرده است.

ما از گفت‌و‌گوی کشورهای عربی با ایران و آتش‌بس میان طرفین حمایت می‌کنیم؛ چرا که دولت ترامپ در حال گدایی (بهره‌برداری از تنش‌ها به نفع خود) است، لذا دور از انتظار نیست اگر دولت ترامپ تسلیم تمامی شروط ایران شود و تحریم‌ها علیه ایران را به طور کامل لغو و به رهبری ایران در منطقه خاورمیانه اذعان کند.

در شرایطی که چین تصمیم خود را برای سرمایه‌گذاری 450 میلیارد دلاری در ایران اعلام می‌کند و ترکیه نیز اعلام می‌کند که به واردات نفت ایران ادامه می‌دهد و تحریم‌های آمریکا را هرگز به رسمیت نمی‌شناسد و در کنار آنها، روسیه نیز سیاست‌های خود در سوریه و منطقه را با تهران هماهنگ می‌کند، این امور بدان معناست که خاورمیانه‌ای جدیدی تشکیل شده است که عرب‌ها در آن نقش و جایگاهی ندارند و اگر هم جایگاه و نقشی در این منطقه داشته باشند، نقشی وابسته و همراه با خفت است... ، زمان همه چیز را نشان می‌دهد.

درباره ی ما

پایگاه خبری حرف آخر، خبرگزاری کلانشهر رشت

آخرین مطالب

عضویت در خبرنامه

کاربر گرامی برای اطلاع از آخرین مطالب سایت، در خبرنامه حرف آخر عضو شوید.